Jak odpowiadać na pytania dzieci. Część II


Spróbuj mnie zrozumieć - Izabela Pufal - okładkaNa niektóre pytania niekoniecznie trzeba odpowiadać od razu. Warto stworzyć sytuację, w której dziecko najpierw samo pogłówkuje na dany temat. Wystarczy wtedy zamiast udzielać odpowiedzi, samemu  zdać pytanie typu „A jak myślisz?” Możesz się bardzo zdziwić tym, co usłyszysz, bo koncepcje dzieci potrafią zwalić z nóg. Czasem są tak trafne i sensowne, że sama byś tego lepiej nie ujęła. Wstrzymywanie się z odpowiedzią w takich przypadkach to doskonały sposób uczenia samodzielnego myślenia, a to naprawdę wartość w świecie, gdzie często przejmuje się od innych sposób myślenia i funkcjonowania. Czasem nawet nie będzie potrzeby komentowania tematu, co najwyżej potwierdzenie, że myślisz podobnie. Jak rozróżnić pytania, na które powinnaś udzielić odpowiedzi od tych, z którymi dziecko samo może sobie poradzić? To trochę kwestia wprawy i poznania dziecka, trochę sprawa podążania za jego rozwojem, czasem zwykła intuicja. Tak czy inaczej z czasem ma się większą jasność i przychodzi to z większą łatwością. 

Wielu rodziców szuka gotowych odpowiedzi na dziecięce pytania dotyczące seksu czy śmierci, lub innych trudnych tematów. Jasne, można się posiłkować takimi podpowiedziami, ale musisz zawsze pamiętać, że każde dziecko jest inne i nie warto stosować gotowych formułek, tylko dostosować je do dziecka i sytuacji.

                                                                             Izabela Pufal

Część 1. artykułu>>>

 

NEWSLETTER Zapraszam!



This article was written by Przemysław Pufal.