Melisa

melisaMelisa lekarska czyli Melissa officinalis L. to gatunek byliny z rodziny jasnotowatych.

Ludowe nazwy melisy: rojownik, pszczelnik, matecznik, starzyszek, cytrynowe ziele.

Roślina ta dziko występuje w Afryce Północnej, Europie Południowej i w Azji i na niektórych innych obszarach. Jest również  uprawiana – na całym świecie.

Melisa wyrasta do 60 – 90 cm wysokości. Jej liście są okrągławosercowate, karbowane na brzegach, w kolorze od ciemnej zieleni po żółto-zielony, mają silny, ale miły zapach.

Kwiaty melisa ma wiosną i latem – kiście małych, jasnożółtych kwiatków rozkwitają w miejscach połączeń liści z łodygą.

Roślina używana w różnych celach od wieków, Paracelsus nazwał ją nawet eliksirem życia.

Wykorzystanie melisy

Melisa jest rośliną miododajną, używaną również w ziołolecznictwie, kosmetyce, do produkcji alkoholi, a także jako składnik na przykład sałatek. Jest także składnikiem leków.

Działanie melisy

– uspokajające,

– bezsenność i stany lękowe

– depresja i nerwica,

– w połączeniu z lipą obniża ciśnienie krwi,

– bóle głowy,

– bóle menstruacyjne,

– zespół przewlekłego zmęczenia,

– wzdęcia i gazy, rozstrój żołądka i przewodu pokarmowego,

– rozkurczowo na jelito grube,

– pomaga uspakajać i łagodzić nudności i wymioty,

– przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo,

– pomaga w wywołaniu menstruacji,

– przeciwgorączkowo,

– pobudza trawienie, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego,

– łagodzi zranienia i ukąszenia owadów,

– zmniejsza obrzęki,

– wypadania włosów i łupież,

– męczący kaszel i astma,

– leczenie opryszczki,

– nietrzymanie moczu.

NEWSLETTER Zapraszam!




This article was written by Przemysław Pufal.