Jak rozwiązywać konflikty


wychowanie-darmowe-raportyZarówno w procesie wychowania jak i w innych relacjach międzyludzkich, również z osobami dorosłymi, zdarzają się sytuacje konfliktowe, na które nie masz prostego sposobu ich rozwiązania. Jeśli widzisz, że stosowane przez Ciebie  techniki nie działają, może warto spróbować metody rozwiązywania problemów, którą opisuję poniżej.

Metoda te składa się z kilku etapów. Ważne jest, aby nie traktować jej jak sposobu na udowodnienie swoich racji, ale próbę faktycznego poszukiwania rozwiązania problemu i sytuacji konfliktowej.

W tej metodzie podstawą jest przekonanie, że w sytuacji konfliktu nie powinniście (Ty i dziecko) mobilizować się przeciwko drugiej osobie, nie narzucać pozycji ofiary czy wroga, ale mobilizować siły do poszukania rozwiązania, które dla każdego będzie korzystne.

Krok 1.

Pierwszy etap to rozmowa z dzieckiem o jego odczuciach i potrzebach. Należy starać się naprawdę zrozumieć dziecko, nie robić tego sztucznie, gdyż ono to szybko wyczuje.

Musisz zadbać o odpowiednie warunki. Taka rozmowa nie może odbywać się w pośpiechu, przy okazji wykonywania innych absorbujących czynności, typu oglądanie telewizji lub mycie naczyń.

Dziecko powinno odczuć, że naprawdę zależy Ci na poznaniu jego uczuć. Dopiero wtedy będzie bardziej skłonne do wysłuchania Twoich potrzeb i odczuć.

Krok 2.

Przedstawianie swojego punktu widzenia to drugi krok tej metody. Kiedy mówisz o uczuciach i oczekiwaniach powinnaś mówić tylko o swoich doznaniach i potrzebach. Nie wolno Ci oceniać i krytykować dziecka, ponieważ wtedy ono wycofa się z rozmowy. Możesz wykorzystać komunikat „ja”, na przykład mówiąc: „Martwię się kiedy…”

Krok 3 i 4.

Następnie wspólnie z dzieckiem zastanówcie się nad znalezieniem rozwiązania korzystnego dla obu stron. Warto w tym celu zapisać wszystkie pomysły, bez ich ośmieszania i negatywnego oceniania. Zapiszcie nawet te zdania, które jakby od początku wydają się być nieuzasadnione i mało realne do zrealizowania. W ten sposób otwierasz się na twórcze poszukiwanie rozwiązań. Dajesz też dziecku informację, że naprawdę zależy Ci na jego zdaniu i że nie rozmawiasz po to, by je krytykować.

Krok 5.

Kiedy już wszystkie pomysły zostaną zapisane, przejdź do następnego kroku, polegającego na wspólnym decydowaniu które z pomysłów można wprowadzić w życie, a które są nie do przyjęcia.

Odrzucając pomysły podawaj argumenty, bez obrażania drugiej osoby. Udzielaj konkretnej informacji. Zamiast twierdzić, że pomysł jest głupi, powiedz na przykład, że „nie rozwiązuje on problemu, bo nadal będziesz się niepokoić”.

Kiedy ustalicie już sposób lub sposoby rozwiązania Waszego problemu, należy go uszczegółowić. Nie może pozostać na dużym poziomie ogólności, ponieważ będzie problem z jego wdrożeniem i oceną skuteczności. Ważne jest więc, aby ustalić:

co

kiedy

gdzie

przez kogo

w jakim czasie będzie robione.

Możecie taki pomysł zapisać, aby nie zapomnieć o nim i jego szczegółach.

Pamiętaj, że metodę tę możesz zastosować w kontaktach nie tylko z dziećmi, ale również z osobami dorosłymi.


Izabela Pufal, pedagog, diagnosta i terapeuta pedagogiczny, autorka książki pt. „Spróbuj mnie zrozumieć.

 

 

 

NEWSLETTER Zapraszam!



This article was written by Przemysław Pufal.