Koniec końca świata Jonathan Franzen

Czym jest esej w dobie internetowych tekstów wszystkich o wszystkim? W zbiorze „Koniec końca świata” pisarz Jonathan Franzen pokazuje, czym esej powinien być.

Co mają wspólnego ptaki i zwycięstwo Trumpa w wyborach. Dlaczego ptaki są ważne. Podziały etniczne i finansowe. Zmiany klimatyczne i ochrona klimatu. Relacje międzyludzkie w erze cyfrowej. Przyjaźń. Literatura. I powracający motyw, czyli ptaki. Tą tematyką mnie zaskoczył, nie wiedziałem, że jest miłośnikiem i obserwatorem ptaków.

Kilkudziesięciostronicowe i krótsze teksty, w których Franzen nie boi się przedstawiać własnych opinii różniących się niekiedy dość znacznie, od tych powszechnych.

Oglądaj, słuchaj, ćwicz - zdobywaj nowe umiejętności online

Pisze również eseje na tematy, które go nie interesują (bo przecież piszący piszą również na zlecenia). A i czytelnik trafi na takie, które z kolei nie interesują jego. W tym przypadku jednak eseje są tak dobre, że nawet nieciekawy temat przedstawia tak, że chce się po prostu czytać dalej.

 

„Jeśli esej, zgodnie z francuskim źródłosłowem, jest czymś w rodzaju próby – czymś takim, czego się podejmujemy, czymś niekoniecznie ostatecznym, kategorycznym; czymś, na co się poważono na podstawie osobistych doświadczeń i subiektywności autora – możemy chyba powiedzieć, że żyjemy w złotym wieku eseistyki. Na jakiej imprezie byłeś w piątek wieczorem, jak cię potraktowała stewardesa, co myślisz o dzisiejszym skandalu politycznym: media społecznościowe funkcjonują na podstawie założenia, że nawet najdrobniejszy subiektywny mikrokomentarz jest nie tylko wart osobistego odnotowania, jak w pamiętniku, lecz także podzielenia się nim z innymi ludźmi.”

 

Skomentuj!

Leave a Reply

%d bloggers like this: