Please kill me Punkowa historia punka Gillian McCain Legs McNeil

“Please kill me” to punkowa historia punka, ponieważ składa się z wypowiedzi i wspomnień bohaterów mających swój udział w powstaniu, trwaniu i śmierci amerykańskiego punka.

Część z bohaterów książki i wydarzeń w niej wspominanych: Lou Reed, John Cale, The Velvet Underground, Andy Warhol, Nico, Iggy Pop, Danny Fields, MC5, The Stooges, Patti Smith, Robert Mapplethorpe, The New York Dolls, David Bowie, Malcolm McLaren, Blondie, The Ramones, Television, The Sex Pistols, The Clash, The Damned, The Heartbreakers, The Voivods, The Dead Boys.

Są to setki wywiadów i wypowiedzi, które autorzy zebrali i użyli w książce, która w ten sposób posługuje się gatunkiem, który nazywa się narracyjna historia mówiona.

„Książka złożona z poddanych redakcji fragmentów pochodzących z serii wywiadów i dodatkowych tekstów, które są ściśle splecione z zachowaniem chronologii, dzięki czemu powstaje starannie przygotowana narracja.”

Każdy z rozmówców ma inny sposób opowiadania, inny styl wypowiedzi, dzięki czemu książka jest tak różnorodna, jak jej bohaterowie.

Trzeba jednak pamiętać, że ludzie mają różną pamięć, a dodatkowo mogą kłamać i tworzyć mity, co świetnie widać, gdy czyta się wspomnienia różnych osób na temat jednego wydarzenia. A gdy jeszcze przez wiele lat używa się narkotyków, to nic nie jest pewne. Wielu bohaterów tamtych lat poumierało, więc nie dowiemy się już, jak teraz oceniliby swoje ówczesne życie.

 

Książka pomimo tego, to kopalnia wiedzy i anegdot o gatunku i ludziach. Książka obejmuje okres powstawania gatunku od 1965 roku, gdy bardziej przecież jeszcze był to ruch i postawa, niż gatunek muzyki. Dzięki temu wpłynął nie tylko na muzykę, ale również na styl życia różnych zresztą pokoleń.

Czytamy o muzyce, muzykach i ich umiejętnościach albo ich braku, miejscach, klubach. Oczywiście jest seks z różnymi płciami i różne przejawy seksualności, w tym  eksperymenty z i nieakceptowalne do dzisiaj rodzaje seksu. Uczestnicy ruchu  łamali nie tylko konwenanse, ale również niestety prawo.

Było to zróżnicowane towarzystwo: z jednej strony intelektualiści, z drugiej faceci na bakier z prawem, a czasami byli to jedni i ci sami. Wywoływali skandale. Tworzyli związki i małżeństwa i rozstawali się, ale zazwyczaj burzliwie i głośno. Poznajemy najsłynniejsze żony i groupies. Wciągali, zażywali i pili wszystko, cokolwiek mieli pod ręką. Wokół pionierów i prawdziwych punków kręciło się mnóstwo osób, które chciały załapać się na modę lub zarobić.

Czytając książkę, wiele razy trafiałem na opowieści po prostu obrzydliwe, ale też mnóstwo jest po prostu smutnych. Amerykańska część ruchu punkowego przedstawiona przez jego bohaterów to świetne kilkaset stron nie tylko dla fanów punka.

„Realistycznie rzecz biorąc,  przeznaczeniem większości gwiazd rocka jest zepsucie,  upadek,  jazda  po bandzie,  nadużycie,  zużycie  i zatracenie.” Danny Fields

 

Książka „Please kill me Punkowa historia punka” Gillian McCain Legs McNeil >>>

Skomentuj!

Dodaj komentarz

error: Content is protected !!
%d bloggers like this: